dynsty-

I see myself in you`

넌 잘 하고 있어 oh`
          [Harika gidiyorsun, oh]

全て抱きしめ 走っても why do I feel hollow?`

Nəslimizə savadlı həkim lazım idi

Öylesine güçlü`

Demin eski yazdıklarımı okudum. 'Keşke ölsem, bitse' dediğim o satırları okurken kendime sarılmak istedim. O kızın canı ne kadar çok yanmış, ne kadar yalnız hissetmiş kendini. Üzerine yığılan o sınavlar, bitmek bilmeyen gelecek kaygısı, ailenin beklentileri altında nasıl da ezilmiş... Ona 'Geçecek, söz veriyorum birazdan hafifleyecek' demek isterdim. Çünkü hafifledi.Hâlâ vizeler var, hâlâ hocalar zorluyor, dünya hâlâ dertlerle dolu. Ama artık onlara bakışım değişti. Kendime bir robot gibi davranmayı bıraktım. Robot değilim; yorulabilirim, ağlayabilirim, bazen başarısız da olabilirim. Kendime bu hakkı tanımak beni o kadar özgürleştirdi ki... Mükemmel bir evlat, kusursuz bir öğrenci olmak zorunda olmadığımı anladım. Ben sadece benim. Sıradan, bazen kırılan ama her şeye rağmen ayağa kalkan bir insan.Tırnaklarımı etime geçirdiğim o gecelerin yerini, şimdi derin bir nefes alıp 'Tamam, bu da geçer' dediğim anlar aldı. Çevremdeki insanların bakışlarına, yargılamalarına eskisi kadar kulak asmıyorum. Kim ne düşünürse düşünsün, ben bu hayatta kendi alanımı yaratmaya çalışıyorum.Şimdi odamın penceresini açıp dışarıya baktığımda, gökyüzü artık gri görünmüyor. Hayat yine bir çaba, evet, ama artık bu çaba canımı yakmıyor. Aksine, beni büyütiyor. Kendimi buluyorum. En önemlisi de... artık rahatça nefes alabiliyorum. :)

Hayat neden benim için hep bir sınav? Neden hep bir çaba? Bir tepeyi tırmanıyorum, tam "Bitti" derken karşıma daha yüksek bir dağ çıkıyor. Üniversiteye girmek bir savaştı, burayı bitirmek ayrı bir savaş, sonrasındaki iş bulma kaygısı şimdiden sırtımda bir kambur.

Kafam senden bile güzel`

An vivere tanti es?

Çekilip kabuğuna inci ol.
          Varsın derinden seni,
          Nefesi yeten çıkarsın,,