Ruhunun derinliklerindeki acıyı görebilirim.Biraz inatçı ama kırılgan.Hiçbirimiz masum değiliz.Mükemmel hayat olmadığı gibi mükemmel insanda yok.Acılar çekeriz bir ömür boyunca.Belkide tek aydınlığımız karanlığımızın içinde sahip olduğumuz bize ait olmayan ruhumuz.Kelimelerimiz var içimizde büyüyüp cümlelere dönüşen.Kim bilir belkide acıdır kelimelere dökülen.Ya da belkide kelimeler nefretimiz cümleler de acımızdır.