📚

Bir süre sonra kırılmamak için kırmaya başlıyorsun. 
          Bunun adı " hissizlik "

"Senin adını kol saatimin kayışına  yazdım piraye" diyen Nazım Hikmetin saatinde Vera yaziyordu ):

Ağlasam sesimi duyar mısınız?
          Mısralarımda;
          Dokunabilir misiniz,
          Göz yaşlarıma, ellerinizle?
          Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
          Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
          Bu derde düşmeden önce.
          Bir yer var, biliyorum;
          Her şeyi söylemek mümkün;
          Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
          Anlatamıyorum
          
            

Şimdi şiir bence senin yüzündür
          Şimdi benim tahtım senin dizindir
          Sevgilim, saadet ikimizindir
          Göklerden gelen bir yadigar gibi  
          
                                           Sabahattin Ali 

Öldürdüm çiçeğimi, yaşatamadım

Maharet güzeli görebilmektir, sevmenin sırrına erebilmektir. Cihan, alem herkes bilsin ki şunu; En büyük ibadet sevebilmektir.
          
          "Yunus Emre" 

ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
          bu şehir o eski İstanbul mudur?
          karanlıkta bulutlar parçalanıyor
          sokak lambaları birden yanıyor
          kaldırımlarda yağmur kokusu
          ben sana mecburum sen yoksun

"Ve gün gelir konuşmak yerine susmanın, yaklaşmak yerine mesafe koymanın, beklemek yerine unutmanın seni daha az incittiğini öğrenirsin."

 Çok sevdiğim bir söz vardır
          
          " Ben çevremde tutunacak dal aramayı ne zaman bıraktım biliyor musun? 
          Ağacım kendim olduğunu anladığımda. "

Ne kadar doğru demiş Dostoyevski ;
          "Affettiğim şeyleri ben yapsam affetmezlerdi..."