Kardeşim okul birincisi oldu, konuşma yaptı okulda bunu biliyordu da. Gelmedi, o gün kardeşime zehir oldu, herkes ailesiyle orada eğlendi kardeşim ezik hissetti, gün boyu ağladı. O gün eve geldik, işten geldiğinde sormadı bile kardeşime ne yaptın diye. Kardeşim ondan tebrik beklerken o gitti geçen sene okul birincisi olan hangi üniversiteyi kazanmış tıp mı kazanmış diye sordu. Delirdi kardeşim yine ağlamaktan helak oldu. Karne günü biz sabah okula gitmek için durakta beklerken evden aynı anda çıktık durakta beklerken önümüzden arabayla geçip gitti. Yine kardeşim ağlamaya başladı. Annem boşanalım diyor ama gidebileceği hiçbir yer yok. Çok üzülüyorum, çok huzursuz günler geçiriyorum, geçiriyoruz. İçim içime sığmıyor artık, maddi imkanım olsaydı da annemi alıp ben götürebilseydim kardeşimle beraber. Umarım kardeşim çok iyi bir bölüm kazanır ve babam papuç bırakmaz. O sürekli övdüğü kuzenlerim kadar olamadık. Değersiz ve silik insanlarız onun gözünde. Ne yaparsak yapalım. O da sözünde durmayan dışarıya harika bir babayım ben profili çizen bir yalancı. Sahtekar. Dönek.
