einround

bunu çözemeyen bir benim glb

the nile is a river

ben değil

Kalbim kini yaşıyorken aşkı yazmak

hayali şiirler yazmaktan nefret ediyorum

ben annnngaralıyım gardaş diyo ben angara bebesiyim

aslında Ahn Geon-ho(안건호)dur adı

veledim konoya biz ahn keonho diyoruz ama

biz blci kaldık  suri not suri

aşkım bebeğim birtanemle izledik çok güzeldi onu çok seviyorum yazabileceğiniz bi sevgiliniz varsa bakabilirsiniz tabii

Ancak SAKIN yorumlara bakmayın

Günümüz Türkçesi(Benden sizlere gelsin)
            Hayır, mâtem(yas tutmak) senin hakkın değil... Mâtem benim hakkım:
            Asırlar var ki, aydınlık nedir, hiç bilmez âfâkım(ufkum)!
            Tesellîden nasîbim yok, hazân(sonbahar) ağlar bahârımda;
            Bugün bir hânmansız(yurtsuz,yuvasız) serseriyim öz diyârımda!
            Ne husrandır ki: Şark'ın(doğunun) ben vefâsız, kansız evlâdı,
            Serâpâ(baştan başa) Garba(batıya) çiğnettim de çıktım hâk-i ecdâdı(ecdadın,ataların toprağını)!
            Hayâlimden geçerken şimdi, fikrim herc ü merc(altüst) oldu,
            SALÂHADDÎN-İ EYYÛBÎ'lerin, FATİH'lerin yurdu.
            Ne zillettir(horluktur,şerefsizliktir) ki: nâkûs(kilise çanı) inlesin beyninde OSMAN'ın;
            Ezan sussun, fezâlardan(uçsuz bucaksız uzay) silinsin yâdı(hatırası) Mevlâ'nın!
            Ne hicrandır(ayrılık acısıdır) ki: en şevketli(büyük,haşmetli) bir mâzi(geçmiş) serâp olsun;
            O kudretler, o satvetler(boyun eğdirici güçler) harâb olsun, türâb(toprak) olsun!
            Çökük bir kubbe kalsın ma'bedinden(ibadethane'cami') YILDIRIM Hân'ın;
            Şenâatlerle(kötülük,alçaklık) çiğnensin muazzam Kabri ORHAN'ın!
            Ne heybettir ki: vahdet-gâhı(yalnız kalınacak yer) dînin devrilip, taş taş,
            Sürünsün şimdi milyonlarca me'vâsız(sığınacak yer,yurtsuz) kalan dindaş!
            Yıkılmış hânmânlar(yuvalar) yerde işkenceyle kıvransın;
            Serilmiş gövdeler, binlerce, yüz binlerce doğransın!
            Dolaşsın, sonra, İslâm'ın harem-gâhında(her­ke­sin gi­re­me­di­ği mah­rem yer) nâ-mahrem...
            Benim hakkım, sus ey bülbül, senin hakkın değil mâtem!

Yıl 1921,Mehmet Akif yazmış Bursa işgal edilince

Hatırladın mı

çünkü artık birbirimize yapmacık olduğumuz evredeyiz

ama niyeyse kalbim bile kırılmadı

oysa ben düşünerek hediyeler almıştım sizlere