Her mısraya ait bir miktar bohça vardır. Kediler bu mısraların ardında saklanırken, biri çıkıp da onu fark etsin diye bohçayı gün yüzüne çıkarır. Bazı umutlar korku doludur çünkü. Kedi ister ki biri gelsin, görsün onu; lâkin saklandığı kuyudan da çıkamaz ki. Oysa saklıyken kimse göremez onu. Bu yüzden bohçayı açıkça koyuyor ortaya; biri onu görsün, bohça da hediyesi olsun diye. Mısraların onu anlattığını anlasın, korkusunu yıkıp onu umuduyla baş başa bıraksın diye.