elizasolberg

Hejka!
          
          Dziękuję za follow ❤️

Dzięki za obsa :D
          
          Zapraszam do mojej lektury, odwdzięczę się za aktywność <3

Mam ostatnio zdecydowanie za dużo rzeczy w głowie, więc jak zwykle zrobiłam najrozsądniejszą rzecz z możliwych i zaczęłam pisać kolejną historię 
          
          Trochę jeziora między fiordami.
          Trochę nordyckich legend.
          Trochę ludzi, którzy bardziej boją się bliskości niż końca świata.
          
          „Martwe jezioro nie odbija gwiazd” właśnie pojawiło się na Wattpadzie.

Za oknem szaro, zimno i pachnie deszczem więc chyba nie mogło być lepszego momentu na nowy rozdział 
          
          „Za jasne, za prawdziwe” już jest i mam wrażenie, że ta jesień coraz mocniej wchodzi do tej historii — w cienie, szepty i rzeczy, których Lena chyba nie powinna widzieć.
          
          Idealny rozdział na herbatę, koc i wieczór ️

Dobra, pytanie kontrolne: kto jeszcze czyta, a kto grilluje? 

Wracam. Trochę nieśmiało, ale z rozdziałem, który długo czekał na swój moment.
          
          Po dłuższej przerwie pojawił się nowy rozdział — „Pomiędzy jawą a snem”.
          Jest jesień, rynek pachnący miodem, zielarka, zeszyt Agaty i cień, który chyba wie więcej, niż powinien.
          
          Dziękuję wszystkim, którzy jeszcze tu są.
          A jeśli dopiero wracacie do tej historii — idealny moment, żeby znów wejść do lasu. ️
          
          Nowy rozdział już dostępny.

✨ Nowy rozdział jest już dostępny ✨
          
          Rozdział 5 odsłania noc, w której cisza mówi więcej niż słowa,
          a spotkanie nie potrzebuje imion, by zostać zapamiętane.
          
          Mgła, las i cień, który nie zachowuje się jak zwykły cień.
          Czasem to, co najważniejsze, pojawia się bez zapowiedzi.
          
          Zapraszam do czytania 
          

Rozdział 5 jest już dostępny 
          
          Las jest dłuższy w nocy.

Jesień. Mgła. Strumień.
          I coś, co woła po imieniu.
          
          Rozdział 4 
          

Wracam po dłuższej przerwie z Rozdziałem 3: „Ta, która patrzy i widzi”.
          
          Lena zaczyna nową szkołę, w mieście, gdzie wszyscy wszystko o wszystkich wiedzą… a jednak są rzeczy, o których nikt nie mówi na głos. Koralik w kieszeni robi się ciepły, w oknach odbija się coś więcej niż twarz, a czerwone nitki pojawiają się tam, gdzie nie powinny. I jest jeszcze las - ten, który patrzy.
          
          Jeśli tęskniliście za tym klimatem: cisza, miasteczko, szepty i coś tuż za granicą wzroku… to już. Czekam na Was z herbatą i nowym rozdziałem ️