bir garip insan

Gecenin zifiri karanlığında dahi
          Seninki yüzün canlanıyor gözümde 
          Sadece var olman bile kâfi
          Farklı kişiler olsada gözümde 
          Tutmaz senin yerini sahi
          Kışın en soğuğu, yazın en sıcağı 
          Ah sevsen beni vallahi
          İnan bir ederim soğuğu sıcağı 

İnsanlar sadece görmek istediklerini görürler.

Gereksiz fedakarlıklarıyla sırtına yük yüklemeyi severler.

Bazı insanların anılarda yaşaması daha iyidir

Sınava bir ay kala benim psikoloji gg

Dışarıdan gördüğün gibi değil, hiç bu taraftan bakmadın ki.

En sevdiğimiz kişi en derin, en kalıcı yaraları bırakmaz mı bizde?

Bir gün anlarsın hayal kurmayı;
          Beklemeyi, ümit etmeyi.
          Bir kirli gömlek gibi çıkarıp arasın gelir
          Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
          Lanet edersin yaşadığına...
          Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
          O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
          Bana ne yaşattığını işte o gün anlarsın.

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
          Niçin yaratıldığını.
          Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
          Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
          Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.
          Dolar gözlerin, için burkulur.
          Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.
          Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.
          Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,
          Vurursun başını soğuk taş duvarlara.
          Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın.
          Duyarsın,
          Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.
          Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.