ellerimkirlimiydi
hoşça kalın
ellerimkirlimiydi
ellerimkirlimiydi
dibi görüyorsan, dibi yaşa
ellerimkirlimiydi
ve benim depresyona girmeye ihtiyacım var. depresyona girmemek için kendimi bir çarkın içinde döndürüp duruyorum ama yanlış yaptığımın farkına vardım
ellerimkirlimiydi
biliyorum hangi acımın hangi yarama denk düştüğünü
ellerimkirlimiydi
o sabah mı çıkmıştın bir gün önce mi
ellerimkirlimiydi
depresyon hareketi yakalayamaz.
ellerimkirlimiydi
bir uyanışın içindeyim, uyanıkken üzerime çöken bir uykunun uyanışı. tatsız bir uykunun uyanışı. rivayete göre karabasan uyku da basar, beni karabasan uykusuzken bastı. güpegündüz, güneş tepedeyken. yaşadığım; aklımın almadığı bu durumu hatta aklımı kaybeder sarhoşluğunu, nasıl anlatayım size? boğulmalar gecelerde yaşanırdı bir rivayete göre, ben boğulmalarımı gündüzlerde yaşadım. boğulur gibi her sabaha uyandım.
ellerimkirlimiydi
üzerime serili bir acının -yalnızlığın, hüznün, mutsuzluğun, akıl almayışlığının- ağırlığı var yüreğimde. insan yüreğinde taşıyamayınca örtü gibi örtermiş üstünü. kalbinde taşıyamayınca üzerine örtü gibi serilirmiş her şey üzerine. bazen örtüler kumaş parçası olmaktan çıkarmış. kırk yıllık bir uykunun donukluğu var vücudumda. sadece ayılar kış uykusuna da yatmazmış bu arada. yüreğinde taşıyamanlarda örtüsünü usulca üzerine çeker ve uyurmuş.
ellerimkirlimiydi
beş aydır bu evin içindeyim, üç ay sonra bu evden gideceğim ve evimde gerçekten güzel ve kaliteli vakit geçirememenin verdiği hüzün var içimde. mesela odamın balkonunda kaç kez kahvemi alıp, sigara yaktım diye soramıyorum kendime. ya da çok beğendiğim, otantik bulduğum salonumun cam kenarında kaç kez kitap okuyup kara kara düşler kurdum soramıyorum. hep bir koşmaca, durup bi kere bakmadım etrafıma. şimdi üç ay sonra gidişimin hüznü var içimde. finike sokaklarında kaç kez kedi besledim, kaç canlının başını okşadım. finikenin manzarasını ne kadar içime çektim. yarını düşüneyim derken bugünleri kaç kez kaçırdım. yalnızlığımdan kaçayım derken yalnızlığımı kaç kez özledim nasıl anlatırım kendime.
ellerimkirlimiydi
kaldı şurda 40 gün falan. yunusta zaten 12 gün sonra gidiyor. bende bugün Aydın'a gideceğim. onunla geçireceğim vakit oldukça kısalıyor benim gidişimle. geldiğimde bütün zamanımı onunla geçireceğim ve o gittiğinde onu özleyeceğim bir çardaktan başka hiçbir şeyim yok somut olarak. bana aldığı kupayı kullanacağım o gittikten sonra, gözüm gibş bakacağım çünkü o kupa benimle senelerce kalmalı ki bir şeyler içerken birden aklıma gelsin ve seneler sonra onu arayabileyim.
ellerimkirlimiydi
beni kesseler, kanımı içseler de senden vazgeçmem dedi,
ellerimkirlimiydi
ben kendime duvar örmeleriyle meşhurum sevgilim, duvarı yapmayı tercih eden usta benim.
ellerimkirlimiydi
ve beynimde yankılanan zil sesine çarem seni bitirmektir. daha da birinin aramasına tahammülüm yoktur.
ellerimkirlimiydi
istersen kolanı bitir git, istersen gittiğin yerde bitir
ellerimkirlimiydi
evime dönmek istiyorum.
vedalarguzeldir
uzun vadeli huzurun, gelip giden insanlarla değil de kendinle mutlu olabilmek oldugunu, kendine yetebilmek oldugunu deneyimlediğin bir yasam diliyorum
ellerimkirlimiydi
bakın, anlatamıyorum. kelimeleri kullanamıyorum. ne kadar aciz bir halde, ne kadar yalnız ve acınası bir halde olduğumu anlatamıyorum. hissettiremiyorum, kendimi gösteremiyorum. biri beni görsün, hissetsin ve bilsin istiyorum.