eminebusrax

Sana dostluğumu içimden söküp
          Bahçene dikmeliyim.
          Meyvalar bol meyvalar,
          Yaz akşamları terleyen sürahilerdeki sular.
          Burada; içimin sökülmüş, kurt üşüşmüş fidanlığında
          Düşmanlıklarımın, hasetlerimin ve namussuzluğun
          Sarışın, acı yeşil ağaçlarında
          Zehir gibi bir kış akşamı
          Poyrazdan masun bir kulübe göreceksin
          Azizim sen, uzun bir yolculuğa çıkmışsın
          Tipi birdenbire bastırmış
          uzaklardan mavi fenerli bir araba geçmiş
          Yakınlarda at kişnemiş
          Bir süvari; şarkısını birdenbire kesip
          Yıldırım gibi uzaklaşmış
          Ova; alabildiğine uzak, göz alabildiğine 

Unutalım mı şimdi kente indiğimiz o ilk günü
          Sabahlara kadar okuduğumuz o kitapları
          Sabahlara kadar düşüncelerimizde yaşattığımız hayallerimizi
          Kar aydınlığında yürüdüğümüz o yolları
          Sen dostumdun benim gülünce güneşler açan
          Bulutlara rüzgara asarım suretini her akşam
          Her akşam mektup yazarım dağlar kadar
          Kayıp bir adresten geliyor sesin şimdi, üşüyorsun
          Unutma dostumsun sen, neredeysen orda ölmek isterim!
          
          

Biz haber etmeden haberimizi alırsın,
          yedi yıllık yoldan kuş kanadıyla gelirsin.
          Gözümüzün dilinden anlar,
          elimizin sırrını bilirsin.
          Namuslu bir kitap gibi güler,
          alnımızın terini silersin.
          O gider, bu gider, şu gider,
          Dostluk, sen yanı başımızda kalırsı

Kankim benim yerim seni (｡･ω･｡)ﾉ♡

Seviyorum seni
          Denizi ilk defa uçakla geçer gibi 
          İstanbul'da yumuşacık kararınca ortalık 
          İçimde kımıldayan herşey gibi
          Seviyorum seni 
          Yaşıyoruz çok şükür der gibi