şimdi sıfıra dönüp, on dokuz'u yeniden bulup, yola yine tek başıma ama bu sefer yalnız başıma değil, kendimle çıkmanın zamanı geldi sanırım, yolun sonu nereye çıkıyor öğrenmenin zamanı geldi, sonuna kadar gitmenin zamanı geldi. ve sanırım bu kez hazırım. yolun da sonunu görmeye, kuyumun içine atlamaya, içeriye doğru yol almaya, orada bulduklarıma hem sarılıp hem onlarla yüzleşmeye hazırım. güçlü hissediyorum kendimi artık, yeniden diyemem çünkü belki de ilk kez buluyorum içimdeki bu odayı. yola çıkmaya hazır hissediyorum, içimdeki ateş hiç olmadığı kadar güçlü. ben, ben hiç olmadığım kadar güçlüyüm çünkü. teşekkür ederim, tüm hikayeme teşekkür ederim. benden vazgeçmediği için aynadaki gülümseyen surat'a teşekkür ederim. hayat'a teşekkür ederim. elimi kendim tuttum, ayağa kendim kalktım, şimdi anlıyorum en iyi arkadaşım benim. ben ışığın da karanlığın da kendisiyim. ve bunca seneden sonra ikisini de seviyor ikisini de kabul ediyorum.
