dama oynamağı ondan öyrənmişəm. oynadığım insanlar çığalçılıq edəndə, məni incidəndə, həmişə yanına çağırıb: "onsuz da sən onlardan yaxşı oynayırsan, bunu bilirəm", – deyərdi. yayın ilk dondurmasını o bizə alardı. səhərləri həmişə onun adımı deməsi ilə oyanardım. sadəcə "sabahın xeyir" demək üçün gəlməzdi, mənim üçün seçdiyi şeiri mənə öyrətməyə gələrdi. o, pis olanda mən ona şeir danışanda səhv etmişdim, səhvimi düzəltmişdi, halı pis olmasına baxmayaraq bunu etmişdi. həmişə böyük adam olmaq üçün yox, adam olmaq, yaxşı biri olmaq üçün çalış deyərdi. indi o yoxdur, amma mənim yazacaq çox şeyim var. bunlar sadəcə bəziləridir. əgər dedikləri kimi həyatımı özüm bilərək seçmişəm və bunun bir səbəbi olduğunu bilərək seçmişəmsə, bu səbəb sənsən. ümid edirəm ki, yerin rahatdır. bu dünyada səni sevən 100 insan varsa, biri mən olacağam. əgər bu insan sayı 50-yə enərsə, o biri mən olacağam. əgər enməyə davam edərsə, 10 olarsa, yenə də biri mən olacağam. və əgər 1 olacaqsa bu say, o, mən olacağam. bir gün bu say 0-a ensə, təəssüflənmə, əksinə sevin, çünki bu, mənim həyatda olmadığımı göstərəcək. bəlkə də cənnət var və biz orda görüşəcəyik. yenə də sonumuz hara olur və ya sonumuz var mı? bilmirəm. amma nəfəs almasam, bədənim mənimlə olmasa belə, səni sevəcəyəm, həmişə. bu ədədin 0-a enməsi mənim səni sevmədiyim mənasına gəlmir, sadəcə dünyada olmadığıma görə sevmədiyim mənasına gəlir. sadəcə bağışla, çünki mən sən dediyin çox şeyi edə bilmədim. əlimdən gələni edib, sənə layiq olmağa çalışacağam. ümid edirəm ki, bir gün mənimlə qürur duyacaqsan. səni sevirəm, baba.
