eracollapse

İlki tam bi' fiyaskoydu, adını bile unuttum
          	Sonuncusunu çok severdim, adımı bile unuttu

eracollapse

Şiirlerim sarpa sardı bundan seni suçladım
          Benim ölüm oruçlarımdı senin var oluşların
          Ve ben karşında tükendikçe sustun, hiç konuşmadın
          Yüzünü görmek isteyip de görememek bu kader mi?
          Bir zamanlar iki elimle sarıldığım o kalemdin
          Tamam git bugün benimle kalma yoksa üşürsün
          Ve güneşin benim karanlığımı—
          Güneşin benim karanlığımı başka yerde düşünsün

eracollapse

"Sadece ölülerin yası tutulmaz denizkızı, ölen anların da yası tutulur. Ölen hislerin de yası tutulur. Sen ve ben hayatımız boyunca bu hüznü taşıyacağız. Yaşanmayacağını bildiğimiz şeylerin yasını tutacağız."