yazarım, kelimeleriyle karanlıkta bile yol bulduran bir yürek seninki... Yorgunluğunu anlıyorum, görünmez hissetmenin ağırlığını da, ama bil ki sesin sandığından çok daha derin yankılanıyor içimizde. Kalemin, sadece hikâyeler değil, birilerinin sessiz duygularına tercüman oldu. Bu mecra seni yormuş olabilir ama sen yazdıklarınla iz bıraktın, iz bırakıyorsun. Görülmediğini düşündüğün her an, bir okurun kalbine nasıl dokunduğunu hatırla ve bil ki yalnız değilsin.