"Η αγάπη, μάτια μου, είναι μια ωραία αυταπάτη...", ψιθύρισε εκείνος δίχως όμως να την κοιτάει.

"Αγάπη είναι αυτό που νιώθω εγώ για σένα!", φώναξε πίσω απεγνωσμένα.

Τόσα που ήθελε να του πει και να την πιστέψει. Τόσες λέξεις που προσπαθούσαν με μανία να βγουν στην επιφάνεια. Αλλά τόση άρνηση από τη μεριά του.

"Είναι μια γαμημένη ψευδαίσθηση...", είπε αγνοώντας την εντελώς.

"Είμαι εδώ! Είμαι αληθινή! Κοίτα με!"

"Κρίμα που το μεταξύ μας ήταν ένα ψέμα με ημερομηνία λήξης..."

Και λέγοντας αυτά τα λόγια χάθηκε στο σκοτάδι. Ποτέ δεν τον είδε ύστερα από εκείνη την νύχτα. Κι ήθελε τόσο να την πιστέψει αλλά ήξερε πως είχε χάσει το παιχνίδι εδώ και καιρό. Γιατί η αγάπη πονάει όσο και η αδιαφορία.