ꪉ

nerede adalet?
            eğer kutsal armağan, 
            ölümsüz deha, 
            bunca didinmeyi, 
            kul-köleliği mükafatlandırmıyorsa 
            tam tersine,
            delibozuk bir serserinin beyninde yeşeriyorsa,
            sorarım, nerede adalet? 
            ah mozart, mozart!

önemsiz sayılamayacak bir yer edindim sanatın ebediliğinde. 
            şöhret yüzüme güldü; gördüm, 
            insanların kalpleri ahenk içindeydi yarattıklarımla. 
            mutluluğu tattım; 
            emeğimi, başarımı, zaferimi kutladım. 
            huzurla dostların başarısını ve şanını da,
            müziğin yüceliğinde birleştiğim dostların.

yalnızca müziğe verdim kendimi. 
            gerçi zordu ilk atılan adımlar;
            ilk yol tekdüzeydi, 
            ama çelişkileri aşmayı başardım. 
            
            zanaatı,
            sanat anıtının kaidesi belledim.
            bir usta olarak yetiştirdim kendimi.
            
            kupkuru, uysal bir hüner kattım parmaklarıma, 
            kulağıma şaşmazlık, sesi öldüren, 
            müziği bir kadavra gibi kesip biçen
            ahengimi cebire vurdum. 
            
            ve neden sonra, teoriyi avucumun içine alınca, 
            yaratma hazzına bıraktım kendimi.
            besteler yapmaya başladım gizlice,
            zaferi hayal etmiyordum daha. 

yeryüzünde adalet yoktur derler, 
            ahirette de olmayacak.
            adalet,
            kolayca çözdüğüm basit bir ses dizgesi. 
            
            sanat aşkıyla doğmuşum, 
            çocukken asil org sesini duyduğumda kulak kesilir, dinlerdim ben, 
            haz yaşları boşalırdı gözlerimden. 
            
            küçük yaşta reddettim kof zevkleri; 
            müziğe uzak işlerden tiksindim, 
            hepsini küçümsedim,
            elimin tersiyle ittim.

@narsistlzm  bebeğim

@vantexl insan psikolojisi nelere dayalı bir bilsen

Hiç bu taraftan bakmamıştım, olaya bambaşka bakmamı sağladın

böyle hissetmemizin başka bir açıklaması olamaz

ölmüş hayalleri olur 
            yaşayanlara evrilmiş
            iç sızıların dinmez ağrısı 
            gökkuşağı anıları

herkesin yaşayan hayaletleri olur 
            mezarlarını bilmediği sevgili 
            yalnız gecelerinde ışıyan 
            yastığında yıldızlar

@ewave0  bende valla

@vantexl  ben de özlüyorum bazen ama özlemekle kalacağız muhtemelen

@ffyy-y  feysimfeysimfeysim