Cho.

Cokhastayım

Bu kitabı Şeytan mı yazdı (düşünen emoji/)

Mıdembulanyo

Güzelliğin, dillere destandı.
          Görenler şaşırır, bakardı.
          Bir kere bakan, ikincisine muhtaçtı.
          Üçten dördü seni sever, tanırdı.
          
          Güzelliğindi, dillere destan olan.
          Ama beni çeken aslında senin olman.
          Olman, olmaya devam etmen, yaşaman.
          Gayet büyük sebeplerdi benim açımdan.
          
          Toplum ve birey arasında genç, yaşlı demeden.
          Herkesin ağzındaydın kim olduğunu bile bilmeden.
          Oysa burada senin uğrunda yaşayan, bazen ölen.
          Bazen de ölerek yaşayan, ben.
          
          Hayrandım sana, herkesten fazla.
          Mutluydum ben, gülerdim uğrunda.
          Bazen de o gülüş ağlaya ağlaya.
          Akardı yaşlarım, yavaşça yaşlandım ama,
          Sana olan hayranlığım, hep tazeydi. Eskimedi asla.
          
          İşim yok benim için sensiz en önemli iş.
          Ve geçen duydum biri senin hakkı da şöyle demiş.
          “Tanrı hiçbir ademoğluna bahşetmemiş,
          Bu kulununki kadar güzel bir diriliş.”
          
          Haklı söylemiş ve bir sır vereyim.
          Belki de o biri aslında benim.
          Sana olan sözlerim ve sevgim.
          Sonsuzdur, ben sensiz bir yetim, bir hiçim.

bubebekneyapiyormuss

Nutkumun tutulduğu son dakikalardayız. Zira yolcu uçağı kalktı ve bir daha inmeyecek.
          Kuşlat göç etti ve bir daha dönmeyecek.
          Belime saplanmış acı orayı kanatırken benim de hikayem burada sona erecek.
          Korkma, oraya keskin bir alet saplanmadı.
          Gerçi saplansaydı daha az acıtırdı. 
          Sol göğsümdeki boşluk derinledi ve orayı kanattı, kan kustu, kan ağladı.
          Sonunda belime kadar indi ve bedenim artık bu acıya dayanamadı.
          Öyle ki beynim dur komutunu verdi ve bir süre kıpırdayamadım. 
          Ama bu daha kötüydü. Çünkü hen hayatımın son demlerinde yazacağıma söz vermiştim.
          Yazarak doğacak, yazarak ölecektim.
          Okuma yazmayı bilmeyen bir cahil değil dilini iyi bilen bir şair olacaktım.
          O yüzden hareket etmem gerekiyordu, kağıdıma ulaşmam kalemimle yazmam gerekiyordu.
          Ulaştım da ne oldu? Kağıt elimde kafam boş.
          Yazacak şeylerin hepsi uçmuş gibi. 
          Ama hayır, böyle ölmek “cahil” diye anılmak istemiyorum.
          Var gücümle kağıda tek bir şey yazıyorum.
          İsmini.
          Sanatımın en güzel köşesini yazıyorum aslında ve beyan ettiğim tüm fikirlerimden daha taze, icra ettiğim tüm yazılarımdan daha güzel duruyor ismin.
          Tamam, şimdi ölebilirim.

Selam⭐️

Güneş doğarken doğudan,
          Bir umut yeşerir aniden.
          Parçalanmış hayallerden kalan
          Kırıntılara benzeyen.
          
          Ve ay batarken batıdan,
          O umut solar birden.
          Saklanır insanlardan.
          Ama kaçamaz, sonu belli şimdiden.
          
          Sonra da güneş doğar bu sefer batıdan.
          Bu bir hikayedir, sürekli tekrar eden.
          Ve tekrar batar, bu sefer de doğudan.
          Bu bir döngü, kendini yenileyen.

Pişt İngilizce biliyon mu

bu guzelliknasilmisneyapiyormus