𖧷

https://www.wattpad.com/story/344482167?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=library&wp_uname=yazar_qw&wp_originator=AjaTJH6JCmRm%2B8G5Yib3bQvtCGyFm%2B3RLPlsObIph%2BG8SZYGdTBBp%2BNmEXuXGqG9kGMwk0h%2FKYw3F8laVuEoXLJ72Mts7vJvMmmBHvDxHf%2F3lkHkJszaYV%2FGpY2vLpLl

merhaba! uzun zaman oldu bu hesabıma girmeyeli ve bir şeyler yazmayalı. şimdi dönüp baktığımda 13 yaşımda karaladığım bu satırları görmek fazlasıyla nostaljik hissettirdi. uzun bir dönem çektiğim sıkıntılar sebebiyle kendimi toparlamaya çalışıp sineye çekmiştim lakin bu durum bana daha fazla zarar verdi. buraya girip yazdıklarımı ve yorum yapanları görünce öyle büyük bir yazma isteği duyuyorum ki içimde. eski potansiyelim ve araştırmacı ruhum zedelendi haliyle ama vakit buldukça elimden geleni yapmaya devam edeceğim!

piyano tuşlarının kemiklerine sıkışmış ruhları sızlatan Beethoven gibiyim, kırık.

senin için süsledim satırlarımı yaşlarımla. lâkin ufak bir değeri bile bana çok gördün. söylesene, söylediğin nağmeler, iltifatlar, kalbimi kamaştıran sözlerin hâkikat değil miydi? ruhumda pâyidar olduğun gerçeği kanatıyor aciz bedenimi. işte bu kadar güçsüzüm sana karşı. gelsen affederim yine seni, her ne kadar yaralasan da gülüşlerimi. kendi cehennemimde yakıyorum sevgimi. ama İbrâhim misali yakamıyor ateşim seni. özledim birtânem. kemiklerim kırılırcasına özledim.

kirpi gibisin çocuk
          her tarafın diken
          kim elini uzatsa
          delik deşik
          üstelik
          sen de kan içindesin.

tenine vaat ettiğim nağmelerim de döküldü bir yaprak misali.

baby really hurt me, crying in the taxi