Hep düşüyordum, hep düşürülüyordum... Ve bana bir el uzatılsa bile hep benim ayağa kalkmam bekleniyordu.
Kalkıyordum da ama... Hep olmazdı ki öyle... Çok yaram vardı hem içimde hem dışımda. Kanıyorlardı bazen... O zaman daha da çok canım yanıyordu.
Kalkamayabilirdim, dayanamayabilirdim...
Ben de! Ben de dinlenmek isteyebilirdim biraz... Çok az. İnsan hak etmez miydi ki bunu? Etmez miydi...
*
Ölüm:Lacivert - 10. Bölümden
Sonrasında... Yangınlar büyüdü içimde, bulutlara ulaştı. Hava yoğunlaştı, su damlalarına dönüştü. Bulutlar taşıyamadı damlaları, bıraktılar aşağı birer birer.
Ağaç boynunu büktü ama yine de tutunmayı başardı şifa kaynağına. Dallarını uzattı karşısına, tutundu sıkıca.
Ve yağmur hızlandı, sele dönüştü.
Ölüm : Lacivert - 8. bölümden.
Ignore User
Both you and this user will be prevented from:
Messaging each other
Commenting on each other's stories
Dedicating stories to each other
Following and tagging each other
Note: You will still be able to view each other's stories.