fei. balli coregim. biraz garip hissettiriyor. aslinda cok uzun bir suredir garip hissettiriyor. boslukta gibi. alismadim. alismayacagim. hepinizi o kadar ozluyorum ki. sanki mezarlikta dolaniyor gibi geliyor. her hesap bir mezar; ve her mezarin da ilgi cekici hikayeleri var. fei ilk basta bendim; hareketleri nisaydi, konusmasi nisaydi, kisiligi nisaydi. hala feiyi canlandirirken o 12 yasindaki cocuk gibi hissediyorum. ama nisa buyudu, nisayla beraber fei de buyudu. zamanla artik nisa olmaktan cikti. fei kendisini yazmaya basladi. davranislari degisti, karakteri degisti. elimde buyudu, elinizde buyudu. bu yuzden o kadar minnettarim ki size.
bu sene benim icin cok degerli. 17 yasima girecegim. koskoca 5 sene, dile kolay 5 sene. bircogunuzun nisayla tanistigi yasta olacagim. siz de buyudunuz elbette. belki sıki fiki arkadaslar degildik(evet 12-14 yaslarindaki nisa cekilmezdi biliyorum☹️ yine de veletliklerime katlandiginiz icin tesekkur ederim♡) ama sunu bilmenizi istiyorum: eger bugunku nisa bu haldeyse, kisiliginin temellerini atan sizlersiniz. size ozendim, sizin gibi davranmaya calistim cunku gozumde cok havali ve buyuktunuz. kendime bile bunu yeni yeni itiraf edebiliyorum. bu yuzden size cok cok cok tesekkur etmek istiyorum. belki okumayacaksiniz, belki hatirlamayacaksiniz, belki de cogunuz boyle birinin varligini bile unuttu. ama her zaman, burada o 12 yasindaki nisa kalmaya devam edecek.
