Ne için yaşıyorum? Neden bunun için çaba gösteriyorum? En sevdiğim şey resim çizmek çizmeden de durabilirim , kitap okumak için mi, sanmam... Hayatımın sadece akademik sıralama ve sınav notlarından ibaret olması beni yoruyor. Eğlendiğim şeyler için yaşamaya çalışmıyorum o zaman. İnsanlara yardım etmek için mi? Kendime faydam mı var sanki ne yardımı? Yolunda gitmiyor ki hiç birşey. Eskiden dikkat ettiğim sağlığım nerede? Dökülen saçlarım, düzensiz kilo vermem, bunlar neden, stres mi? Belki... Sebebi sınav mı yks mi, bence hayır... Saudade... Eşsiz üzüntüm olabilir mi? Hiç olmayacak ailem için mi üzülüyorum yoksa benden bir parça yerine koyduğum kedimin kaçırılması mı içimde ki ateşin sebebi? Ergenliğim ağır geçiyor belki de. Fiziksel olarak zaten bitmişim de ya ruhum? İyileşir mi acaba? Kedimi daha iyi koruyamadığım için kendimi asla affedemem umarım o beni unutur ben onu asla unutmasam da. Lynx, kedim. Güzel günler geçirdik beraber doğum günün kutlu olsun her an senin doğuşun. İnan çok çabaladım senin için küçüğüm. Sana gitme demeyeceğim ama sen gitme. Geri gelirdin gelmedin dün gece de. 2 ay mı oldu? Günlerin geçişini saymak istemiyorum. Zaten sen yokken her şey siyah beyaz. Eskisi gibi değil. Eve geldiğimde beni karşılayan beyaz bi bebek yok. Tüm çabam senin içinmiş aslında. Geri gelmeyeceğini farkettiğimde yaşadığım bunlardı. Umarım aramızda ki bağ kopmuştur çünkü ben üzüldüğümde hep yanımda olurdun bunu hissederdin. Şimdi hissetmeni istemiyorum çünkü bu sefer gelemeyeceğini biliyorum.