@feristah
Tesadüfen.
Tesadüfen denk gelmeyelim. Heyecandan dizlerimin bağı çözülür, dilim tutulur. Korkarım ki ben. Her gece düşündüğüm o gözlerin gözlerime değmesinden korkarım ben. Ya beğenmezsen beni? Seni usulca seven bu yüreği kırarsan ne harap olurdu hâli.
Bazen öyle anlar yaşıyorum ki.. Gerçekten de her şeyini kaybeden insanların ruhu giriyor bedenime. Sevgilim olmamasına rağmen ayrılıklar yaşıyorum. İçime sığmayan bu duygular taşıyor, taşıyor ve sayfalara akıyor.
O gece, yağan yağmur altında dizüstü çöktürüp başımı yere eğdirdin ya canın sağolsun.
Dertsiz başıma dert açtım seni düşünerek.
Yokluğunda buz gibi olan ve ücra bir gecekonduya dönen bu evi biraz olsun sana dair olan şeylerle ısıtalım değil mi?
Biliyorum, kabul etmezsin hediyemi. Gönlümün en güzel yerini sana açtığım gibi evimin en güzel yerini de bu çiçeklere açacağım.
Kimi satırlar var gönül kafesinden kopup da özgürlüğe kavuşmak isteyen ama olmuyor, olduramıyorum. Bi şeyler hep yarım kalıyor.
Her daim haşır neşir olduğum satırlar neden elalem oldu bana? Neden yabancılık çekiyorum her ayrıntısına hâkim olduğum bu eve?
Özgürlüğe kavuşamayan o satırlar gönül kafesinde kaldıkça keskinleşiyor; yüreğimi çiziyor, kesiyor, kanatıyor.
Verdiğin sözler birer yalandı. Sadece vicdanını rahatlatmak istedin.
32 Aralık'tan merhabalar.
Bize çıkan tüm yollar kapalı.
Bize dair her şeyin sonu çıkmaz sokak.
Biz diyorum ama bizden geriye bir şey de kalmadı.
Dışarı değil, gönlüme karlar yağıyor
Jigokuraku.