karyeIi
bir şeylerden vazgeçmek o kadar zor ki. sen her zaman benim için çok farklıydın. hep bir parçam gibiydin. sana canımın içi derken öylesine demiyordum, gerçekten öyle hissediyordum. bunca senedir içimde hissettiğim boşluk var, o boşluk dolmuyor ama artık onun orda olmasını istemiyorum. bir zamanlar o bile mutlu ederdi beni oysaki. senin varlığın, yokluğun, bana bıraktığın, yaşattırdığın hisler ve niceleri. artık bana zarar veriyor sadece. seni düşününce hep kalbim acırdı ama biraz bile olsun sevgi de vardı. şimdi yok. sadece unutmak istiyorum. unutamam biliyorum ama istiyorum. sende isterdin, eminim. biz birbirimize zarardan başka bir şey değildik çünkü.
karyeIi
küçük prens, biz yaşayacağımız, üzüleceğimiz her şeyi yaşadık. ama bir türlü birbirimizi yaşayamadık. başaramadık ve bu her ne kadar bizim suçumuz olsa bile, belki de en hayırlısıydı. belli ki kaderimiz de biz yoktuk ama zorladık. zorladıkca yaralandık. pes ettin, pes etmek zorunda kaldın ama bu kadar işte. bitti. bugün doğum günün. 5 senedir hiç bir doğum gününü güle oynaya kutlayamadık biliyor musun? ilk doğum gününü 2 gün arayla kaçırmıştım sonra ki 2 sene hep küstük. ve bu 2 sene de yoksun. olsun. hafızam da, kalbimde, hayatımda bulunduğun sürece sen olmasan bile ben kutlayacağım. iyi ki doğdun can içim.