finalssongs_
insanların bir anda farklılaşmasından nefret ediyorum. konuşarak bir şeyler çözmek ne zamandan beridir ortadan kayboldu? değişimi kabullenmemek, 'değiştin' kelimesini hakaret gibi algılamak ne zamandan beridir var? bahanelerin ardına sığınıp birilerinin kalbini ne zamandan beridir özgürce kırabiliyoruz?
yemin ederim çok kızgınım. henüz çok gencim ve nostalji benim en büyük düşmanım. birilerine eskisi gibi olamadıkları için kızdığımı sansalar da ben sadece değişimlerin ardına sığınanlara kızıyorum.
neden eskisi gibi olamıyoruz? neden eskisinden daha kabalar ve artık kalbimizin kırıldığını dillendirdiğimizde veya rahafsızlığımızı belirttiğimizde o davranış ısrarla daha da çok yapılıyor? biz neden kelimelerle bağ kuramıyoruz artık gerçekten merak ediyorum.
kelimelerimle anlaşılacağım bir yere gerçekten ihtiyacım var ve rehberimi ya da herhangi bir yeri açtığımda hiçbir tuşa basamıyorum.
herkes nereye gidiyor bilmiyorum ama ben olduğum yerde kalmaya devam edeceğim. dünya dönebilir fakat ben yeniden yürümeyi öğrenene kadar benim için durmuş olacak.
finalssongs_
@bardlass yalnız olmadığımı hissettirdiğin için teşekkürler, hâlâ benim gibi düşünenleri görmek güzel dikkat et kendine♡
bardlass
@ finalssongs_ kimse davranışlarının ve sözlerinin sorumluluğunu almıyor çünkü. özgürleşmeye o kadar odaklanmışız ki, aslında kendi hislerimize, değerlerimize, zihinlerimize prangalar vurduğumuzdan bihaberiz. kırıcı olarak sıfatlanmak ya da birinin kalbini kırmak kimsenin umrunda değil artık. çünkü herkes fikrini belirtmekte 'özgür'. ama sen bundan rahatsız olduğunu dile getirdiğinde, değiştin dediğinde, hakaret etmiş sayılıyorsun. inanılmaz yapay bir algının ardına sığınmış şekilde yaşıyoruz ve kimse bu durumun farkında değil.
hal böyleyken kimse bir yere gidemiyor zaten. hep yerimizde sayıyoruz. bizden usulca çalınan insani değerlerimize sahip çıkmak yerine yozlaşıyoruz. hissizleşiyoruz. hislerden bahsetmenin zayıflık olduğunu bize dayatanlara direnmeye çalışmıyoruz.
kendimizi kaybediyoruz.
dünya dönüyor ama herkes yerinde sayıyor. sen yürümeyi öğrenmediğini zannediyorsun ama çoktan öğrenmişsin. fakat adımlarına ayak uyduracak kimseyi bulamamışsın. umarım bu boşluğu yakın zamanda doldurabilirsin, iyi geceler.
