luvia

buraya gelmeye korkuyordum liseyi özledim 

Uzun zamandır buralara hiç gelmiyorum, bu şarkı getirdi suskun için... Sevdiğim adamla girdiğim güzel yolun tatlı telaşları bir süre daha uğratmayacak beni buraya ancak kiraz çiçeklerini ve karanfilleri yoklama ihtiyacıyla bir gün yine geliverir gönlüm. Belki de hiç...
          
          
          https://open.spotify.com/track/0a56Y5XrlRQ0JYg6jse5QJ?si=R_w69BALSJGyh_0o_aLZHw

ben buraya dönebileceğimi hiç düşünmemiştim. Selam biricik yazar, nasılsın? RE’ye selam vermeye geldim

askim ben buraya vpnle bile giremiyodum suan aglicam nostaljiden

İki yıl oldu Suskun'u okuyalı. Şimdi, bu gece alıntı defterime: "Küçük evler yok buralarda, kahrolsun bu binaları yapanlara, sanki gökyüzünü kapatmak için yapmışlar hepsi koca kocalar. O yüzdendir yıldızların çok parlamayışı. Karşı karşıya duran binalarımızın üstünde bir iki yıldızı anca seçebiliyorum. Saçları gökyüzünün karası gibi, yaşlardan mı bilmem gözleri yıldızlar gibi parlıyor. Teni ay gibi, çok güzel aynı gece gibi. Böyle güzelken kapatmışlar onu da büyük yüklerle, aynı gökyüzünü kapattıkları gibi." Suskun'dan yazdığın bu çok sevdiğim kısmı ekliyorum. Her seferinde listemde gördüğüm zaman düşünüyorum. Bu Kadar zarif yazılar bir o kadar da zarif bir yazardan gelen bu biricik kitap varken neden, neden? Okursun ki öylesine katıksız ve bir anlam taşımayan kitapları. Suskun'un daha çok okunması gerekiyor kesinlikle. Her seferinde önermekten asla usanmayacağım bir kitap olacak. Teşekkürler, emeğine sağlık.

nasilsin canimin ici

Hiçliğin karmaşasında bulalım bir birimizi 

Yokluğum kalıcı değildir elbet fakat kimsenin ruhu bile duymaz eğer ölürsem. Sorunun sizde mi, diğerlerinde mi olduğunu asla çözemezsiniz fakat kendinizi hep değiştirebildiğiniz için suçlu hep siz olursunuz. Hayat, her kişiye farklı bir pencere verirken aynı pencereden bakmak isteyenleri düşünmemiş sanırsam.

watty olayını duyar duymaz aklıma re geldi vpn indirdim…Düştüğümüz hallere bakın kitabı okumak için hadhajhskaj

Ne kadar çabalarsam çabalayayım günün sonunda ben yine ben'im. Rol yaparak susturamam zihnimdekileri. Tüm vücudum "Yetersizsin. Asla hayal ettiğin o kişi olmayacaksın" diye bağırırken daha fazla gülümseyemem sizlere. Ruhumun çekilişini izliyorum artık gömüldüğüm yalnızlığın içinde.