yeniden yazmak istiyorum, tüm hevesim ve heyecanımla ama biliyorum kimse okumayacak. biliyorum bana tek iyi gelen şey de bu. kaybolmuş biri gibiyim ve kaybettiğim insanların yerini bir eser alsın istiyorum. bildiğimiz, insan kılavuzu gibi bir eser. benim kılavuzum. bütün her şeyimi yansıttığım klavuz.
boşa çıkacak ya bütün isteklerim o yüzden vazgeçiyorum hemen. yine de bi an gaza geliyorum, belki diyorum, belki birileri cidden sever ama sonra da içimden şunu söylüyorum.
"eserler bir başkasının beğenisi için mi yazılmalı?"
