frigolaaarem

 5 kitaptayım daha ben bir b** anlamamisim sana nasssil anlatim

Aşkım Bronz konusunu anlatıyorum 
          
          Kanka seneler önce Arkana diye bir örgüt kuruluyor. Bu örgütte herkese birer tarot kartı veriliyor. 
          
          (Kartlar teknolojik mekanik şeyler içinde bir sürü bilgi falan oluyor.)
          
          İmparator kartı var Bronz dediğimiz ana erkeğimiz o kartın sahibi, diğer tüm kartları da yöneten kişi. Sağ kolu Aziz falan filan herkesin kartları var işte.
          
          Bronzun bir kartı daha var Aşıklar o kayboluyor, Hisar’ın (ana karakter) çaldığını düşünerek peşine düşüyor. 
          
          Hisar Alatav’ın babaannesi bu Arkana’nın kurucusu, İmparatoriçe kartına sahip ancak kimse bunu bilmiyor çünkü zamanında kart yok edilmiş. Hisar da gizli tutuyor bunu.
          
          Ya bayaaa olay var anlatması o kadar zor ki ahahahha 
          
          Hisar’ın da oç babası ve eski nişanlısı beynine çip takmış bu çip yüzünden bir kanser yayılıyor vücuduna zamanla ölecek ve sürekli bir şeyleri unutuyor ve kendine yalanlar söylüyor. Bronz ona hiç güvenmiyor aralarında sürekli toksik bir aşk falan var. Öyle yani baya olaylar var da çok zor anlatması oku bence sen. 
          
          

Askım kurguma şans verırımısın 

Rica etsem kitabıma şans verirmisin ilgini çekeceğine inanıyorum

SENİNLE KONUŞMAYI DEVAM ETTİRMEK O KADAR İSTEDİM Kİ

Askim askim bildirimlerin gelmedi senin ༼⁠;⁠´⁠༎ຶ⁠ ⁠۝ ⁠༎ຶ⁠༽ ŞİMDİ GÖRDÜM MESAJALRİ ÇOK TEŞEKKÜR EDERİMMMM YERİM SENİ 

Gt yapalimm

Selamlar, rahatsız ettiğim için kusura bakma lütfen  Burada yeniyim ve kitap yazıyorum. Eğer bakmak istersen profilinden ulaşabilirsin. Yeni yazmaya başladım ama düzenli bölüm geliyor. Eğer beğenirsen kitabımı takibe alıp, oy ve yorumlarla kendini belli edersen çok mutlu olurum. ‍♀️

Şuan 10 mektup var böyle... Zaten dediğim gibi kısa hikaye bir çay içinceye kadar bitirmek için yazılıyor böyle hikayeler... Ben çok severim mektup okumayı... 

Yeşil gözlü kız,
          
          Sana bir mektup yazmıştım, belki ulaşmadı. 
          
          Belki rüzgâr onu çoktan savurup bilinmez bir diyara götürdü. 
          
          Ama içimde bir his var, sanki o kelimeler seni buldu. 
          
          Sanki sen, bir yerlerde bu satırları okudun ve az da olsa yalnız olmadığını hissettin.
          
          Bu yüzden yine yazıyorum.
          
          Biliyor musun, savaşın ortasında insan en çok neyi özler? 
          
          Sessizliği. Bir an bile silah sesleri dinse, bir kuş ötse, bir çocuk gülse… 
          
          O zaman biliriz ki hâlâ umut var. 
          
          Senin varlığın gibi. 
          
          Senin hayatta kalışın gibi.
          
          Sen bu toprağın yetimi değilsin, emaneti ve hatırasısın. 
          
          Seni anlatan her cümle bir dua gibi dökülüyor dudaklarımdan. 
          
          Ellerim tetikte ama dualarımda hep sen varsın.
          
          Gözlerini kapattığında, uzakta bir askerin seni düşündüğünü bil. 
          
          Senin adını bilmeden, yüzünü görmeden, ama varlığına inanarak dua eden birisi olduğunu hatırla.
          
          Eğer bu satırlar sana ulaşırsa, bil ki savaş sadece yıkımdan ibaret değil. 
          
          Bir şeyleri korumak için de var. Ve ben, seni korumak için buradayım.
          
          Vatanın yetimi yalnız değildir.
          
          -Bir Asker