Dün sınıflarında gülen 10 yaşındaki yavrularımız bugün morgda. Ayla Hocamız, ders anlatması gereken yerde öğrencilerine siper olup can verdi.
O okul yıkılsın! O duvarlara, o sıralara kan bulaştı bir kere; o binada bir daha eğitim olmaz! Biz o sınıflarda artık gelecek göremeyiz, sadece yarım kalmış hayalleri görürüz.
Bağıracağız, hem de avazımız çıktığı kadar. Maraş’ta evindeki silahı koruyamayan o ihmali, Urfa’da ekmek alır gibi tüfek satılan o denetimsizliği yüzünüze çarpacağız. Biz sadece baş sağlığı değil, gerçek bir ADALET istiyoruz! En güvenli yer olması gereken okulları poligon haline getiren bu sisteme artık tahammülümüz yok.
10 yaşındaki çocukların yarım kalan gülüşleri ve Ayla Hocanın son nefesi için susmayacağız. Bu ihmallerin hesabı sorulana kadar durmayacağız.
Adalet yerini bulana kadar unutturanın kalbi kurusun!
~Çare