Canım ballarım, iyiyim merak etmeyin. Sadece bu ara yazmaya hatta hayata karşı bir hevessiz hissediyorum kendimi. İlham gelmiyor, içimde hep bir ağırlık var. Üst üste gelen hastalıklar ananemin kaybı, babamın senesi ve özel hayatım da yaşadığım bazı sıkıntılı durumlardan sonra sanırım biraz çöküş moduna girdim. Yazıyorum ama bir türlü istediğim o ilhamı, heyecanı yaşayamıyorum. Yazdıklarım çoğu zaman hoşuma gitmiyor bir kopukluk yaşıyorum. Toparlanacağım, sizler için daha bomba gibi döneceğim. MİHRE'miz 100K'yı geçti... Beni bu yolda yalnız bırakmadığınız ve sabırla beklediğiniz için çok teşekkür ederim. Hepinizi çoook seviyorum... Umarım yakında <3
