Ve ben... Ben onu kendim için yine aramaya başladım. Yani onunla geçirdiğim her anı hatırlamaya çalıştım. Bir güç beni zorla onunla dün zaman geçirdiğimiz yerlere sürüklüyordu, onu zorlukla kaldırdığım banka, onu ilk kez gördüğüm oyun salonuna, evet, o pis batakhaneye bile gittim: Geçmişi bir kez daha, bir kez daha yeniden yaşamak için. Ve ertesi gün de arabayla Cornich sahili boyunca aynı yolda gidecek, böylece her bir sözcüğü, her hareketi içimde yaşayacaktım; evet, böyle anlamsız, böyle çocuksu duygularla kafam karma karışıktı.