gecmiszamanambari

Ah, bazen başlamadan bitiverir hikâyeler…

Buz gibi esip üşütüyorsun beni, donuyorum kucağında

i miss you more than life

Biri olmak lazım bence, en azından biri için

Korkularımda yok olmadan evvel gör beni

Baktırma gözlerine, göremezler

Taş duvarlardan içeri yıldızlar giremez

Etten ve kemikten ibaret olmaktan korkuyorum

Özür dilerim sevgilim, dürüst olduğunda ağlamadan gitmeye söz vermiştim

Yüreğini kolla, Aureliano, ölmeden çürüyorsun.