Παντού την είδα. 
Να κρατάει ενα ποτήρι και να κοιτάει το κενό.
Ν'ακουει δίσκους ξαπλωμένη χάμου.
Καπνίζει αμέτρητα τσιγάρα.
Ειναι χλωμή και ωραία.
Μα αν της μιλάς ουτε που σακουει καθόλου.
Σαν να γίνεται κάτι αλλου -που μονο αυτή τ'ακουει και τρομαζει.
Κρατάει το χερι σου σφιχτά, δακρύζει, αλλά δεν ειναι εκεί.
Δεν την επιασα ποτε και δεν της πήρα τίποτα.
Οδυσσέας Ελύτης.