ghostpup00

amma kiminsə başıma sığal çəkməsi belə məni xilas edə bilməz, yumşaq şeylər üçün çox itiyəm. zərər verib zərər görmək içimdə yığılan nifrəti qusmaq və qanamalıyam, bu daha düzgünüdü, sinəmi deşib bütün hər şeyin axmasını izləsəm, o zaman yüngülləşəcəm

bu böyüməkdi yoxsa sadəcə artıq evimin işıqlarının yanmamağındandır, bilmirəm. emosional yaxınlıq qurmaq əvvəlkindən qat qat çətindir amma beyin və bədənim birbiriylə mübarizə aparır, tənhalığımı aldatmadan yata bilmirəm belə

və bu sevgidən deyil, romantik hər şey bir yanılğıdı. həyatımda özümü gizlətmədiyim bir an xatırlamıram, tanıyıram deyən də kor olduğu üçün ürəyimi bulandırır. sadəcə görmək istədiyinizi görürsünüz