ㅤㅤㅤ

Onur Can Özcan - İntihaşk

Meksika - Koşu arkası hayatlar’

Milat- Issız sokaklar'

Uzun sürmeden barışırdık’

Akşam olur tartışırdık hemen şaşırırdık’

Çekemezlerdi takışırdık’

᪥

Karşılaştığımız herkeste, her şeyde kendi yansımamız var. Görmesini bilen gözler için, duymasını bilen kulaklar için nice mucizeler vardır insanın örnek alabilmesi için.

Lotusun suda yüzüşü, maddi âleme takılıp kalmamayı ve gelip geçici hazlardan etkilenmeden akışa kapılmayı anlatır bana.

Olamadim.

şu hayatta tek gerçeğin kilit sesleri olduğuna dair inancımı hâlâ diri tutuyorum. tüm bunları önüne döküp o masada yalnız kalacağımı bilmek bir noktada boşluğa düşürüyor beni. biraz uyumak istiyorum. bir rüya görmek, kâbus değil. ellerimi kucağıma çekip oturmamak bir balkon köşesinde ve paketlerce sigara içmemek. biraz nefes almak ve sanki bunu hak etmiyormuş gibi hissetmemek. beni boğan dalgaları, yakan ateşleri, savuran rüzgarları anlatsam eğer her şeyi döksem önüne ve savaşmaktan yorulduğumu söylesem ne yapardın.

yarın uyanmam gerekiyor çünkü çiçeklerime su vermeliyim. yarın uyanmam gerekiyor çünkü sokağın sonundaki kedi yemek vermem için beni bekliyor. yarın uyanmam gerekiyor çünkü yaşamadan ölemem. bir veda bırakılıyor avuç içlerime sanki. tanrı öpüyor gibi oluyor bazen yanaklarımdan. ben ondan ağlıyorum. bir kez düşünce, bin kez yeri öpüyorum. bir gece tanrıya inansam diğer gece isyanım yer ediniyor göğsümün en orta yerine. kırılmış sanki kırk bir kemiğim var, inim inim inliyorum. kime ve ya neye en çoksa kendime dair bir inanç nerede bulunur bilmiyorum. bir gece ölüm koynumda uyurken diğer gece yaşamı sever olup ölümü kapı dışarı ediyorum. 

Büyük dertler içinde benim ellerim.Anlamıyor musun? Sen sevildiğin için güzelsin bu kadar, ben sevilmediğimden böyle çirkinim.

yılma ki;
            sıcaktan kavrulana gölgen, 
            suda boğulana elin erişsin.

Ölü mavi bir kelebeğim
            Kuruttum kanatlarımı
            Mavi bir bilyenin göbeğini öptüm Her dehlize girdim, her sırra erdim.
            Çocuklar gibi ölmeyi bilmeden öldüm.

Gecenin ikisi, üçü gibi bildiğim sen çok değiştin, artık beyazına kan oturmuş kançanağı gözlerimin gecelerim uyuyamadığı uykularına aitsin.