@gogsumdekiyafta
bir zamanlar tenimde açılan tüm yaralarımı sarıp sarmalar, öperdin. sen öpünce sızlayan yaralarımda çiçekler yeşerirdi, şimdi çok yara aldım artık tüm çiçeklerim soldu.
öpmediğin yaralarım acıyor ama geçiyor öptüğün yaralarım ise hâlâ sızım sızım sızlıyor.
sana sarılmak isterken dikenlerin kalbime battı oysa ben senin düşmanın değildim, sana sarılmak için heyecanla çarpan kalbim kan revan.
defalarca kez sonuna ulaştığım bir yolun başına oturttular beni, tekrar yürürüm dedim yarısında ellerimi bıraktın, sen benim ellerimi bıraktın.
bir daha saçlarımı uzatamadım, belime kadar uzanan saçlarım yok artık anıların benimle kalmasın diye hepsini kestim. canım çok acıdı, hiç ağlamadım.
sonra tekrar aldım makası elime saçlarımı kestiğim anda sende koptun gittin içimden.
göğsümün ortasından küçük bir pencere açılmış senin dünyana, her seferinde içimi yararak izliyorum seni canım çok acıyor ama ben senden vazgeçemiyorum.
senin benden sonra gittiğin çok kadın varmış, bende elimde kalan son fotoğrafına her gün bir sigara yakıyorum işte en acısı da fotoğrafın bile bana gülmüyor.
mor göz altlarım, kırılmış tırnaklarım, yaralı ellerim, kesik dolu bileklerim, dinlemekten bıkmadığım şarkılar, her gün yürüdüğüm aynı sokaklar, göğsümdeki sancı, içimdeki acının sebebisin.
artık kiminle yaşarsın, ellerin kime sarılır, dudakların kimin tenine dokunur bilmiyorum oysa bi zamanlar tek dokunduğun, tek sarıldığın ve tek sevdiğin bendim.
nefret ettiğim bi' yerde yaşamak zorundayım ve bi' çok şeyimi değiştirdi bu dünyaya girmen.
içimdeki hisleri bağırarak, içerek, delirerek, ağlayarak, lanet ederek atlatmaya çalışıyorum. eskiden ölsem de gıkım çıkmazken şimdi beni bu hâle getirenlerinde alllah belasını versin.
