@garibankopeki Açelya'nın Pars'ı bırakamaması bana çok normal geliyor. Gerçek hayatta insanlar bazı insanları arkada bırakmakta çok zorlanır, isterse dünyanın en kötü insanı olsun. Babasının katili olduğunu öğrendi ama hayatındaki baba, abi figürünün eksiğini Pars ile tamamlamak istemişti. Kendini sevmeyi bilmediği için ondan şefkat istedi, çok canı acıyor ve o an öyle bir şey yok gibi davranıp kendinden kaçtı. Şimdi güncel bölümlerde acısı çıkıyor. 25. Bölümde Pars'ın her zaman yaptığı laubaliliklere tetiklenip sinir krizi geçirdiği sahne var mesela. Füsun direkt kendini bilmeyen, sevmeyen, kendinden kaçan bir karakter. Gelişim çok küçücük noktalarda ve yavaş ilerleyecek hayatım. Savcı da olsa duygularını ağırlığı ona çok ağır geliyor. Sonuçta hepsini bir köşeye bırakıp ben savcıyım diyemiyor insan. Ama yine de bu yorum için çok teşekkür ederim sana. Gelişmem için böyle yorumlar almayı seviyorum. Bu benim ikinci kurgum, bu yüzden böyle şeyler yaşamam çok normal. Okuyan herkese de sence yerinde mi yoksa çok mu hızlı ilerliyor diye soruyorum geneli normal diyor ama sen hızlı bulmuşsun mesela. Güncel bölümlere geldikçe hem yazım dilim, hem karakterler gelişiyor. Oraları okudukça yaz yine bana konuşalıım olur mu