gece

“Ona bedenim hasta olsaydı sorun olmayacağını, kafamın hasta olmasındansa bedenimin hasta olmasını yeğlediğimi söylemek istedim. Ama bunu anlatmak öylesine karmaşık ve yorucu geldi ki, hiçbir şey söylemedim.” 

Hiçbir şey hissetmiyordum. Yanlış. Soğuğu hissediyordum, açlığı, yeni bir gömleğin kumaşının derime sürtünmesini ve ayaklarımın altındaki kumu hissediyordum. Ancak bunlar duyulardı; hisler, duygular değil. Bir zamanlar benim de duygularım vardı. Sanırım. Ama bu çok uzun zaman önceydi. Uzun zaman önce.”

https://youtu.be/PVjiKRfKpPI

Valla çok yoruldum

-Sana istediğin her şeyi verdim.
          +Hayır. 
          - Dosyanı istemedin mi? Verdim! Dışarı çıkmak istedin, çıkardım! Para istedin, buldum! Sana gerçeği söyledim! Bir deftere yazmadım! Yüzüne söyledim! Daisy'ye kimsenin söylemeyeceği şeyi söyledim ve kendini astı. Kötüyü oynadım. 

Ve sen de biliyorsun artık. Nefes almak için açtığı pencereden atlayabilir insan. 

          Nefes almak için,senin yanından daha uygun bir yer bilmiyorum. Kaçmak için,düşmek için,sığınmak için. Ve kalabalık bir odada gözlerim daima seni arayacak.
          

“Sorun ne biliyor musun Eliza? Sorun, sensin! Sorun, sürekli gitmelerin. Sorun hiç gelmemiş olman!”