luna.

bu durum nasıl düzelicek hiç bir fikrim yok. Buraya yazmaktan baska şansım yok 

artık sana güvenim kalmadı ben varken bile bana verdıgım sözleri cıgneyıp arkamdan iş cevirdin nasıl sırtımı döndüğümde sana güvenmemi beklersin bu saatten sonra? Keşke hiç değişmeseydim, değiştirmeseydim oraya sokarak seni. Ama artık hersey için çok gec sevgim değil güvenim yerle bir oldu o kadar iğrenç hissettirdin ki sana asla yakıstırmadıgım bır sıfatı yaptın sen benı gec bunu sen kendıne nasıl yakıstırdın da yaptın? Fırtına gıbı esmenı beklıyorlardı meğerse sen fırtına gıbı işe odak olmuşsun onların yaptıgı profıle uymussun hayırlı olsun.

herşey için özür dilerim meleğim

sorunlar fazlalaştıkça,alttan almayı öğreniyorum.

önemsiz bir insanım.

bazen kendisinin hissizleştiğini öğrendim ben daha ne diyim ki. kırılmadım. parçalandım.

uyuyamıyorum,kafamın içinde durdurulmaz bir düşünce akımı var.

hala pes etmedim,bu acı dünyayı yaşıycak bir sebep buldum kendime.

sıyrılabildiğim herşeyden sıyrıldim. Daha uzağa gidebilcek kadar hafif olmak için, ama olmadı. Terk ettiğim herşeyin ağırlığı binle çarpılıp beynime yerleşti. Hafiflemek bir yana daha da ağırlaştım. Söküp attıklarım tonlarca kâbus olup döndüler bana.

İçinde ne varsa aslında dışında da o var hem yeryüzü hemde gökyüzü senin içinde önemli olan göğe bakabilmekte.