Bir hazan vakti yapraklar soldu. 
İlkbaharın açtığı çiçekler boyunlarını büktü, yazdan kalan güneş sıcaklığıyla uzaklaştı.
Yağmurlar başladı. 
Rüzgar eserken saçlar dalgalanmadı, toprak kokusu huzuru değil ölümü hatırlattı.
 Kış gelecekti çetin geçecekti, etraf bembeyaz karlarla süslenecek sonbaharın soğundan kaçanlar kışın ortasında dışarı koşacaktı, çocuklar annelerinden izin koparmak için çırpınacak illa dışarı çıkacaklardı. 
Sonbahar ise soldurdukları ile devam edecekti; yağmurlarını yağdırmaya, çiçeklerin boyunlarını bükmeye.