guIsenwrites

sen ancak lavinyaya erişebilirsin. söylemiştim.

burası saflığım, burası petunya kokulu bahçelerim. sen sadece yanında geçebilirsin, içerdeki taşlı yollar sana değil.

bugün biraz böyle

sevdiğimiz birinden ayrılınca, dönüşü yoksa başkasında onu aramak da sevdaya, aşka dahil demektir benim gönlümce. 

yaşatamazsın.

bir daha asla.

ben öldüm.

herşeyin bambaşka olmasını dilemiştim, öyle işte.

bu defa farklı.

neden insanlar hep bir yere yetişme çabasında? belki de gideceğimiz yer bizi beklemiyor bile.

bu postu yazdığımı da unutmuşum

zaten artık hep sarhosum

ne yaşamış olabilirim ki