@gwendloys
Buradayım...
İhtiyacın olan yerin tam karşısında, korkularınla savaşan emektar kılıcını yatırdığın tabutun içerisinde, kanlara boğulmuş bir şekilde. Seni bekliyorum karanlık, gel ve çek beni içine....
Aydınlığıma hasret, karanlığıma muhtacım.Bu yüzden tut elimden ve sürükle beni en karanlığa, siyahın bile ulaşamayacağı acıya...
Gözyaşları kurursa, bir gül kurusu kadar değerlenir miydi?
Ya da özlem büyüseydi,bir felakete yol açar mıydı?
Bilinmezdi...
Ancak bazı şeyler, kuruduğunda, bazıları ise arttığında önemsenirdi. Çünkü, gerçek başarıları kendilerine ait değildi. Güneş'ten aldıkları yardım önemsenmezdi. Bencillerdi. Kurtuluş yoktu....
Çünkü Kalp Bir Kez Karanlıkla Karşılaşırsa, ona aşık olur, ve bırakmazdı...