Ben şimdi ne birisinin adını sayıklıyorum ne de eski bir yeri arıyorum;
ben sadece bir zamanlar içimde var olan,varlığıyla beni canlı kılan o hissin özlemiyle yanıyorum.
İnsan bunu, içindeki o saklı ışık sönünce anlıyormuş.
Kaybettiğim o hissin bıraktığı kocaman bir boşlukla yaşıyorum.
Her gün batımında , her sessiz gece yarısında içimi yoklamasını bekliyorum.