Lütfen gel ve lutfen gitme,
Lütfen kal ve lütfen bitme,
Seninleyken hayat Güzel,
Senle, senle...
Yaşıyorum şehir köyle,
Yazıyorum şiir sözle,
"Kimisi iyi kimisi kötü"
Böyle, böyle...
Lütfen dur! ve bana söylen,
"Kafama vurdu sıcak öğlen"
"Sen ise burada eğlen"
Ah, ah nerde...
...
Dışarıya çıksam göreceğim çayır çimen böcekleri,
Gökyüzüne baksam ve mavi beyaz sarı rengi,
Evimdeyim yatıyorum en çöp insan benim dengim,
Bendeki bir damla Dünya'da ise bu engin.
Evet bu hale düşmemin sebebi bariz bendim
Bir kere yendim ve sonra saldım her gün kendim,
Aklımın bir ucunda bir umut vardı o ise sendin,
Ben bir hiç kimse iken sen ise mükemmeldin.
İnsanları takmıyorum onlarda beni umursamıyor sonuçta,
Bir bilgi var tabakta ve ben cebelleşiyorum oruçla,
Bir düşman var karşımda lakin dürtüyorum kör uçla,
Gel anlıyor o beni, ötüşüyor hep kuşlar..
Dalga geçiyor hayat benle yoruyor beni yokuşlar,
Bir bölüm geçmeliyim ama kayıp yok tuşlar,
Bozuk olan klavyeyi atmaliyim bir "vışş" , la,
Zor olan oyun değil zorlaştıran eksik kışla.