outis

felsefeli fik yazacağız diye mö külliyatına baştan başladık aq

her kitabın her defterin arasından farklı bir şiirim çıkıyor hepsini de beğeniyorum işin tuhafı

bir ceset olarak insanî duygulardan o kadar da arınmadım, henüz

bu çiçeklere sana bakar gibi baktım, sana hiç bakamadığım kadar güzel baktım.
          izin ver, göğsünde solsunlar.

iki kelimeyi bir araya getirmek, diyince insanın aklında basit bir resim çiziliyor ancak düşünün, iki kelimeyi bir araya getirerek derdini anlatmak oldukça zor bir şey (bknz: şiir yazmak)

abim diyor ki beni karşılamak için uyanmışsın az gül yüzüme, hem uyanıyorsun hem somurtuyorsun...
          sevgi gösterme özetim resmen

olum adabınızla ayda bir kere bölüm atın chatgptye niye yazdırıyorsunuz aq

bi tane fik okumuştum, yazarının açıklamaya yazdığından çok daha farklı bir trope vardı. geçmişten ilişkileri varmış falan. bunu on beş yirmi bölüm sonra öğrenince benim içime bi sinir doluyor. hayır, zaten ana karakterlerin geçmişte yaşadıkları şeylerin çok sonradan ortaya çıkması hoşuma gitmiyor. üstüne taa ne zamandan şöyle şöyle sevgililermiş. okuyucunun karakterlerle olan tüm bağını kopardın? neye yaradı bu şimdi? mantıklı değildi, beğenmedim. okuyacak fik bakıyordum, sürekli karşıma çıkıyor. sıkıntı bastı 

samimi olmadığım bir sınıf arkadaşım vardı. bazen nezaketen konuşurduk, o türden bir iletişim. bir gün bana "nasılsın" diye sordu, ben de gerçekten iyi bir ruh hâlindeydim sanırım, neyse. bir süre düşündüm, "iyi. sen?" dedim. "ilk defa normal cevap verdin, uzatmadın." dedi
          o kızla bir daha konuşmadım

dün gece en sevdiğim bardağı aldım, çok kirleneceğini düşündüğüm için yerine koymak istedim. ve kullanmaya kıyamadığım bardağı kırdım... çat diye kırıldı, dolaba koyarken tezgaha düşürdüm oval bi formu olduğu için
          bazen hayat böyledir