hepbiyazar25

Sevgili arkadaşlarım.. 
          	
          	Yazmak nasıl bir his biliyor musunuz? Çantamda taşıdığım ufak bir not defteri.. yolculuklarda aklıma geleni anında karalama hissi. Telefon notlarında sayfalarca taslak.. Bitmek bilmeyen bir düşünce gücü. Susmak bilmeyen karakterler.. Sonu gelmeyen entrikalar olaylar kaoslar kurmak.. Yazmak başa bela arkadaşlarım, yazmak büyük hastalık.. Hele okunduğunu bilerek yazmak büyük tutku.. Aşk..
          	
          	Bade, Alev, Hare.. Sayfalarca bölümleri olan kurgular.. Satır satır akıp gittiler, yazmalara doyamadım, en fazla üç beş ay sürdüler.. İçimden taştılar, yazmazsam kafayı yerdim, hiç zorlamadılar, sürüklenip gittiler. Ama Narin.. Kaderinden midir çilesinden midir bilmiyorum.. Aklım narinle dolu ama elim gitmiyor, basiretim bağlandı.. olmadı yani, diğerlerinde gösterdiğim başarıyı onda gösteremedim.. İstediğim tarihte bitiremedim, planladığım gibi gitmedi.. Diğerleri benim çiçeğimdi de Narin benim neyimdi?
          	
          	Şimdi ben ne bahane söylesem, kendi hayatımda problemler yaşadım buraya vakit ayıramadım desem, kopma noktasına geldim, hem buradan hem eşimden dostumdan desem ne desem işe yaramayacak.. Çocuk gibi bahane sunmak ne yaşıma ne bana yakışmaz zaten burada hiçbir zaman böyle bir izlenim oluşturmadım, Narine kadar.. 
          	
          	Kısacası Narin’e ara vermiş bulunmaktayım. Ben yeni kurgu yazmaya başladım arkadaşlar.. Narine haksızlık belki ama yapacak hiçbir şeyim yok inanın.. zorluyorum yapmacık oluyor o yüzden öylece kalsın.. Ben şimdi yeni bir heyecan yaşıyorum, bana da gerçekten iyi geldi başkasını yazmak.. Yazmayı da bırakamıyorum vallahi sonu gelmiyor, kafamın içindekiler bir türlü susmuyor:) Yazıyorum.. Derin’in hikayesini yazıyorum ben gece kuşları.. Narin bitecek evet ama şimdi değil bunu kabullendim ve zorlamayı bıraktım. Tekrar görüşmek üzere, kendinize iyi bakın❤️❤️ 
          	
          	Aslı (nota işareti)
          	
          	

bussxyz

@ hepbiyazar25  kendini bir hikaye de kısıtlaman yanlış olurdu zaten evet istek olmayınca olmuyor elinde olan birşey değil evet yolunu gözledik ama bunalıma sokacak kadar da kendini darlama canın sağolsun yeni hikayeleri de canla başla bekliyorum 
Contestar

trnaysszr

@ hepbiyazar25  Aslı notunu yeni gördüm canım. İnan bana şu platformda beni heyecenlandıran tek yazarsın. Bütün hikayelerine bayılıyorum dönüp dolaşıp okuyorum ama Hare bambaşka. Bazen saatlerce keşif yapıyorum sırf senin gibi heyecanlandırıcak bir yazar bulur muyum diye ama dengin yok inan. Uzun lafın kısası bizi sensiz bırakma. 
Contestar

naftenva

Onun adı anıldığında susulur.
          Onun dünyasında merhamet zayıflıktır.
          
          Alpay Vidar Karadağlı, yeraltı dünyasının kural koyucusudur. Aledâ Sıpahi ise bu kuralları yıkarak hayatta kalmaya çalışan bir kaçak. 
          
          Mardin’de başlayan bir kurtarma, kanla yazılmış bir yazgıya dönüşür.
          Töre, güç ve intikamla çevrili bir dünyada aşk en büyük tehdittir.
          
          Çünkü Alpay Vidar’ın diz çöktüğü tek savaş, kalbiyle verdiği savaştır.
          Bu hikâye, kurşunların arasından geçen bir aşkın bedelini anlat
           https://www.wattpad.com/story/403000762?utm_source=android&utm_medium=ru.yandex.disk&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=naftenva

firanz07

https://www.wattpad.com/story/406406612?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=firanz07
          
          Ertesi gün bizi Bolu'ya getirdiler. Arabadan indiğimde etrafa bakındım. Eski bir bahçe evinin önündeydik. Geniş bir bahçesi vardı. Bizi evin arka kısmına götürdüler. Ablamla korkudan birbirimize sokula sokula ileriledik. Annem, amcam ve erkek kardeşim öldürüldükten sonra tek güvencem o kalmıştı. Yol boyu arabadayken onun elini bırakmadım. Şimdi de onun elinden tutarak evin arkasına doğru gidiyorduk...
          
          ~~~~~~~~~
          
          Kan davasında düşmanların eline geçmiş Bahar her türlü işgence  ve zulümle karşı karşıyadır. Gözünün önünde babası, annesi, erkek kardeşi, sevgilisi vahşicesine öldürülüyor. Kendisi ise defalarca tecavüze maruz kalıyor. Bir süre sonra dayısı ile yaşamaya başlayan Bahar hamile olduğunu farkediyor. İçindeki annelik ve insanlık duygusu bebeği aldırmasına izin vermiyor ve o, bu çocuğu dünyaya getirmeye karar veriyor. Baharın hayatının en ağır günleri de bundan sonra başlıyor. Baskı ve hakaretler, toplumsal kınama ve saire...