Aşklarım, bana sürekli yeni bölüm soruyorsunuz. Mesajlarınızı görüyorum, merak ettiğinizi de biliyorum ama önümüzdeki günlerde bölüm gelmeyecek. Çünkü biz şu an sıradan günlerden geçmiyoruz. Ülke çapında çok ağır şeyler yaşıyoruz. Okullara saldırılar düzenleniyor ve çocuklar hayatını kaybediyor. Evet, çocuklar. Daha hayatlarının başında olan, okula gitmesi gereken, hayal kurması gereken çocuklar.
Resmi olarak yas ilan edilmiyor olabilir ama bu, bizim yas tutmayacağımız anlamına gelmez. Bu, hiçbir şey olmamış gibi davranacağımız anlamına hiç gelmez. Ben bunu yapamam. Ben yasımı tutarım. Eğer bu yas birkaç gün sessizlikse, birkaç gün hiçbir şey paylaşmamaksa, birkaç gün normal hayatı durdurmaksa ben bunu yaparım. Ve açık söylüyorum, yapmalıyız da çünkü sustukça artıyor. Sessiz kaldıkça normalleşiyor.
Bölümü çok beklediniz, biliyorum. Gönül isterdi ki böyle bir döneme denk gelmesin. Gönül isterdi ki şu an size yeni bölüm veriyor olayım, siz de okuyup mutlu olun. Ama gerçekten içim buna izin vermiyor.
Hep başkasının başına gelecek sanıyoruz. Hep başkasının ocağına ateş düşecek gibi düşünüyoruz. Ama bir gün bizim de başımıza gelebilir. O yüzden evet, şu an en çok tepki göstermesi gerekenler biziz. Bir şeyleri durdurması gerekenler biziz. En azından kendi hayatımızda normal akışı kesebilecek olanlar biziz.
Bu hafta bölüm gelmeyecek. Önümüzdeki hafta paylaşacağım.
İsterseniz kızabilirsiniz. Anlamayabilirsiniz. Ama ben bunu yapmayacağım çünkü bazı şeyler, bir bölümden daha önemli.
