hobinizimhh

Ne zaman iyileşirim tahminen 14 yaşımda başladım 20 yaşındayım neredeyse ve aslında biraz pişmanım sanırım ama o dönem cok mutluydum sonuçta bilmiyorum iyi olamıyorum

hobinizimhh

Hala hesaplarına bakıyorum bazen bana yaşattığın onca şeye onca iğrençliğe ragmen neyse üzülmesin diyorum hayatında hep iyiler olsun diyorum içten içe sen görsen bunu takıntılı dersin bana oysaki bu sana olan vicdanımdandır geceleri aşarken ettiğim beddualarımdandır yinede sevgimdendir sen bana herşey oldun çünkü kıyamadıgımdandır hayatımda senin kadar bana dokunan hiçbir insan olmadı 19 yaşımdayım lise dönemim boyunca birsürü insanlar tanıştım birçok iş yerinde binlerce insan tanıdım sevgilimde oldu senden sonra ama kimse senin kadar dokunamadı bana neden diye merak etmiyorsun takıntı diyip geçmek kolay geliyor ailem beni çıldırtırken yanımdaydın sana anlatamadığım iğrenç şeyler yaşarken yanımdaydın haberin yoktu sen hep benim dayanagımdın hep her zaman sen belki bana iyi dilekler sunmazsın 2026 geliyo sen yine sağlıklı mutlu ol ama bir kere olsun benden özür dilemeyş aklından geçir bir kere olsun benim yaşadığımı yaşamadan ölme kusura bakma bukadarıda olsun acımla sanki sen bana acı diye yapıyormuşum gibi dalga geçersen yaşarsın bunları görmezsin belki görmedende bendeki değerini anlamazsın zaten aileme karşı dik duramıyorum artık kimse yok etrafımda bi ara doluydu çevrem kimse ne arkadaş nede dost arkandan vurmak için bekleyen kurt hepsi seninle konuşsam yine beni arkamdan vuracakmışsın gibi hissetmem hiçbir zamanda yapmadın zaten teşekkür ederimm sadece sen hep sana tekrar sevgili olalım diye yazdım sandın oysaki ben dost arkadaş istedim aradaki ayrımı anlayabilecek kadar büyümüştük bence hatta kardeş istedim okadar zor duruma düştüm ki biri bana geçecek nisa desin istedim birkere beni dinlemedin amacın sadece bana takıntılısın demekti ben sana takıntılı degilim ben beni anlayacak güvendiğim birine takıntılıyım ben sana verdiğim o güvene takıntılıyım ben hala o güveni sende bıraktım dönsen selam desen yine herşeyimi anlatırım yine sana güvenirim senden başka güvendiğim kimse olmadı şu yaşa kadar ben ona takıntılıyım bunu anlayamadığın için okadar üzüldüm ki

hobinizimhh

Bin kez yazdım açıklarım belki kendimi diye sense hakaret ettin sadece nedenini sordum insan gibi asla cevap vermedin bana insan muamelesi yaptığın bir iki gün olmuştu hatırlar mısın ne güzel insan gibi konuşmuştuk senden hiçbirşey istemedim dost olmanı istedim dinle istedim sende bana derdini anlat geçecek diyeyim dedim anlamadın altında hep bi artniyet aradın bende baktım olmuyor senim hesabıma içimi döktüm gördün yada görmedin bilmiyorum ama bir tanesi var hayatımı mahveden onu engellemedigin bir hesaptan yazdım okadar merak ettim ki öyle bi konu hakkında sana acıyıp yazmamı bekliyorsun dimi gibi birşey mi yazacaksın diye ve engelledin.. görürsen bunları okursan  bir gün anlarsın o gün dedimki hayat senin karakterini almış sende bir kız çocuğusun sende bir babaya sahipsin bunu yaşayan birsürü kız var ve sen asla destek olmadan siktir oldun gittin yada ciddiye almadjn okadar basite alınmayacak bir konuyu o konuda acıtasyon yaptığımı düşündüysen zaten karakter yoksunusun demektir kusura bakma ve ben hala ayn konuyla alakalı can cekişiykeum nefes alamıyorum yanımda kimse yok omzuma dokunan ben burdayım geçecek diyen yok nisa sıkıntı degil diyen yok güvendiğim kimse yok boğuluyorum notlara yazmak artık içimi rahatlatmıyor içim yanıyor içim psikologa da gidiyorum bir boka yaradığı yok anlatamıyorum ki güvenmiyorum ki bu yüzden yazdım işte bu yüzden önemlisin işte ama sen ne anlarsın ya keşke görsen dedim içimden görsende anlasan halimi anlar mısın şüpheli ama
• Répondre

hobinizimhh

Biliyorum umrunda degilim zaten olmakda istemiyorum ama bana yaşattığını yaşamadan ben bir kere olsun özür dilemeden mutlu olama konuşmayı kestigimizden beri sana olan ilk ve son bedduam ve kötü düşüncemdir sen bana ne kadar hakaret etsende ben senin seviyene düşmem düşmedim sevgi yoksunusun yazık sana

hobinizimhh

Benden*
• Répondre

hobinizimhh

Okadar yüzsüz ki beni ailemden vuracak kadar düşmüş şaşırmıyorum artık yanımda olan tek bir insan bile yok şaşırmıyorum

hobinizimhh

Ah ne kadar safmışım kıyamam bende sanıyorum ki yakın arkadaşım...
• Répondre

hobinizimhh

Neden bende birşeyleri haketmiyorum diye cok düşünüyorum kimsem kalmadı ben bunu mu hakketim yani gercekten hak ettigin bu muydu nisa neden bilmiyorum tutamıyorum hiçbir şeyi elimde artık duygularımı bile tutamıyorum içimde hiçbir şey geçirmiyor buraya yazınca notlara yazdıgımdan daha iyi hisseserdim hissetmiyorum hiç kimsenin umrunda olmadıgımı hissediyorum ama sırf bunu hissetmemek için buraya yazardım sonra silerdim ama artık burasıda kimsenin beni dinlemedigini hissettiriyor dinlenmeye ihtiyacım var sanırım ama kimseye güvenemem böyle devam galiba