Her yerde bir sürü ses vardı birbirine geçen. Zihnimde de öyle. Ölmeden önce… En belirgini, zavallı olduğum yönündeki sözler mi olmalıydı? Ölürken bari, huzurlu olmayı hak etmiyor muyum?
Beyaz araba son hızda gelirken bir anda karşısına çıkan kızı fark etti ama çok geçti, aramızda bir iki metre vardı. Adam bir haykırış gibi kornaya bastı.
Zavallı değilim ama çaresizim.
Bu yine de beni zavallı yapar mı?
“Baba…” Yüzüme esen rüzgar. Gözlerimin içerisine dolan parlak far. Gülümsedim yeniden. “Yanına geliyorum.”