Depresyonda olmaktan çok sıkıldım, bu sefer fizyolojik sebepten yaşıyorum büyük ihtimal ancak çok yoruldum. Bir şey yapasım veya yemek yiyesim gelmiyor artık sadece zorluyorum yine kendimi. Geçen seneye göre netlerim çok düştü ama artık umrumda bile değil sadece insanların bakışları ve bana biçtikleri başarı algısı yoruyor beni. Ben ne zaman kendim olacağım veya sil baştan ben ne zaman kendim olarak sevileceğim. Depresif takılmayı sevmiyorum ancak böyle hissediyorum bunu inkar edersem; davranışlarımla, sözlerimle, tavırlarımla, bakışlarımla o zaman kim olmuş oluyorum ki? Ben mi yoksa kendime yarattığım maske mi oluyorum? Her ne kadar mantıklı cesur nazik diplomatik ve yeri geldiğinde çok huysuz ve öfkeli görünsemde öyle bir imajım olsa da beni gerçekten kim görüyor bilemiyorum. Şu an cümlelerim bile karmakarışık kafayı yiyorum herhalde.