∆NGELICA 🌙

P.S.2. Przepraszam za wszystkie wiadomości, na które komuś nie odpisałam - przez długi czas (do teraz?) miałam usuniętą apkę z telefonu orz

*Puka w szybkę* Hello, Wattpadowicze.
          Dawno mnie tu nie było, bowiem jak się okazało... pochłonęła mnie trwale dorosłość. Kiedy nie ślęczę nad planami funkcjonalnymi w pracy, tak ślęczę nad planami domów... w Simsach; aczkolwiek ostatnio tchnęła mnie dziwna melancholia i pomyślałam - a może by tak wrócić do bazgrolenia? Nie wiem, na ile uda mi się zrealizować postanowienie w huku pracy, ale zobaczymy. Na pewno jest motywacja!
          Jeśli macie jakieś prompty, dzielcie się śmiało - zainspiruję się, dokształcę, poreaserchuję. Nie musi być yoi, jestem otwarta. A jak nie, to sama podumam - może coś wydumam?
          
          P.S. Ktoś tu mnie jeszcze w ogóle pamięta? Tyle lat, co nie? x"D

ONA WRÓCIŁA *.*

Witaj!
          Gdzie się podziewasz? Co u ciebie?
          Przeglądając ostatnio swój profil i bibliotekę, uświadomiłam sobie, że dawno nie było żadnego odzewu z twojej strony...

♡♡♡

Nie wiem, czy powinnam. Ale zapraszam ciebie serdecznie do przeczytania "Temperatura ciała". Będę ci wdzięczna i liczę na to, że ci się spodoba ❤️
          
          http://my.w.tt/UiNb/OH5IyHWtdF

Hej, hej, pamięta mnie tu ktoś? :D
          
          Przybyłam ogłosić, że 22 czerwca mam ostatni egzamin i pomyślałam, że napiszę Wam coś ładnego, jak już będę mieć trochę czasu. 
          
          Co wolicie, nexta do "Kary i Zbrodni" czy też może jesteście ciekawi nowego projektu, który trzymam w kieszeni? :>
          
          PS. Tak, ja ciągle żyję.

Mały teaser mojego nowego projektu. Zobaczymy, co z tego fika wyjdzie!
          Jakieś podejrzenia/domysły? :>
          
          http://i65.tinypic.com/2nrgex2.png
          
          PS. Mam nadzieję, że wszyscy mieliście udane i spokojne święta ♥

Mamy przepiękną wielkanocną sobotę, więc w trakcie świątecznych prac znalazłam chwilkę, aby podzielić się z Wami paroma ogłoszeniami:
          
          1) Chciałabym Wam złożyć najcieplejsze życzenia wielkanocne ♥ Bez znaczenia, czy spędzacie te święta z rodziną, czy samotnie, czy za oknem pada, czy świeci słońce – życzę Wam, aby były dla Was cieplutkie, pozbawione zbędnej nerwówki i co najważniejsze – żebyście wszyscy należycie odpoczęli i zregenerowali siły :3
          
          2) W związku z (niespodziewanym ;;) zainteresowaniem, jakie zrobiło się wokół V rozdziału „Kary i Zbrodni”, chciałabym wyjaśnić parę kwestii, bo będzie mnie męczył kac moralny, jeśli tego nie zrobię. Mianowicie, retrospekcja z losami Poliny i Viktora nie będzie kontynuowana dłużej we właściwym P&C (miałam zamiar całą reminiscencję uciąć wraz z końcem V rozdziału, no bo… tak, taka wizja ;;), ale jako że chyba umarłabym przez wyrzuty sumienia, zdecydowałam się napisać krótkiego spin-offa w postaci one shota, w którym zamieszczę wszelkie brakujące informacje odnośnie naszej dwójki, co by Was nieco uspokoić!
          
          I ostatnie, ale nie najmniej ważne 3) W ramach wielkanocnej niespodzianki zdradzę Wam, że mam w zanadrzu kilka nowych projektów, w czym jeden powinien pojawić się w następnej kolejności. Jeszcze nie wiem, który z pomysłów zacznę pisać jako pierwszy, ale chciałam po prostu dać Wam znać, że możecie się przygotować na garść nowości :> 
          
          Jeszcze raz, smacznego czekoladowego królika ♥ Wypoczywajcie sobie :3

Małe ogłoszenie, moi mili. Dzisiaj wieczorem pojawi się druga część V rozdziału "Reminiscencja", w której to Victor dokona ostatecznego rozrachunku ze swoimi wspomnieniami z młodości. Będzie trochę refleksyjnie, mam nadzieję, że wtorki sprzyjają rozmyślaniom. Przygotujcie dużo ciepłej herbaty (u Was też tak zimno, buro i wietrznie?), bo na pewno się przyda.
          
          Mały teaser przed updatem: 
          
          "W przymglonym świetle zmatowiałej żarówki zafalowała zamaszyście  błękitna suknia koktajlowa. Para lakierowanych butów na obcasie została rzucona z klekotem na podłogę. Powiódł wzrokiem bezmyślnie za źródłem hałasu, patrząc ogłupiały na rozrzucone po pokoju szpilki, które po upadku stały się niczym innym jak po prostu martwym przedmiotem. Niczym wartym uwagi."
          
          /szepcze/ I dziękuję za 2.5K wyświetleń!! Zaczynam czuć na swoich ramionach balast odpowiedzialności za swoje dziecię ;x